چکیده

به عنوان یک بیمار مبتلا به دیابت، قطعاً برای یک بار هم که شده به این موضوع فکر کرده اید که چرا به این بیماری مبتلا شدید و آیا فرزندانتان نیز در آینده در معرض ابتلا به این دیابت قرار دارند یا نه.
برخلاف بسیاری از بیماری ها به نظر نمی ذسد که دیابت الگوی ساده ای برای انتقال به صورت وراثتی داشته باشد. اما آنچه که تاکنون مشخص شده، نشان می دهد که بعضی از افراد با ریسک بالاتری برای ابتلا به دیابت متولد می شوند.

چه عاملی منجر به بروز دیابت می شود؟

دیابت نوع یک و نوع دو دلایل متفاوتی دارند. اگرچه دو عامل در هر دو نوع بیماری اهمیت دارد: شما استعداد ابتلا به بیماری را به ارث می برید و سپس یک عامل محیطی باعث تحریک بروز آن می شود.
ژن ها به تنهایی کافی نیستند. یک مدرک قطعی برای این ادعا دوقلوهای همسان هستند. دوقلوهای همسان ژن های مشابه دارند اما وقتی یک قل مبتلا به دیابت نوع یک می شود، فقط در نیمی از موارد قل دوم نیز به بیماری دیابت مبتلا خواهد شد. وقتی یک قل به دیابت نوع دو مبتلا باشد، احتمال بروز دیابت در قل دوم، در بیشترین حالت ۳ از ۴ است.

دیابت نوع یک

در اغلب موارد دیابت نوع یک افراد باید ریسک فاکتورها را هم از پدر و هم از مادر به ارث برده باشند. تصور بر این است که این ریسک فاکتورها در افراد سفید پوست شایع تر است چون آمار مبتلایان به دیابت نوع یک نیز در افراد سفیدپوست بیشتر است.
از آنجا که اغلب افرادی که در معرض ابتلا به دیابت نوع یک هستند، به این بیماری مبتلا نمی شوند، درحال حاضر محققان در حال بررسی عوامل محیطی هستند که می تواند باعث تحریک بروز بیماری شود.
یکی از عوامل محرک می تواند آب و هوای سرد باشد. دیابت نوع دو معمولا در فصل زمستان بیش از فصل تابستان بروز پیدا می کند و در مناطقی با آب و هوای سرد، شایع تر است.
یکی دیگر از عوامل محرک ویروس ها هستند. ممکن است ویروسی که اثر خفیفی بر سایر افراد دارد، باعث تحریک بروز دیابت نوع یک در یک سری از افراد شود.
رژیم غذایی اولیه نیز در این میان نقش دارد. دیابت نوع یک در افرادی که با شیر مادر تغذیه می شوند و غذاهای جامد را دیرتر شروع می کنند، کمتر دیده می شود.
در بسیاری از افراد ممکن است شروع دیابت نوع یک تا سال ها طول بکشد. در مطالعاتی که روی بستگان افراد مبتلا به دیابت نوع یک انجام شده، محققان مشاهده کرده اند در اغلب افرادی که بیماریشان دیرتر شروع شده است، انواع خاصی از اوتو آنتی بادی ها از سال ها قبل در خونشان وجود داشته است.
آنتی بادی ها پروتئین هایی هستند که باکتری ها و ویروس ها را از بین می برند. اوتوآنتی بادی ها، آنتی بادی های مشکل دار هستند که به بافت خود بدن حمله می کنند.

آیا فرزندم در معرض خطر است؟

به طور عمومی اگر شما یک مرد مبتلا به دیابت نوع یک باشید، ریسک ابتلای فرزندتان به این بیماری ۱ به ۱۷ است.
اگر خانمی هستید که به بیماری دیابت نوع یک مبتلاست، و فرزندتان قبل از ۲۵ سالگی شما متولد شده، ریسک او برای ابتلا ۱ به ۲۵ است و اگر بعد از ۲۵ سالگی بچه دار شده باشید، ریسک ابتلای تان به بیماری ۱ به ۱۰۰ خواهد بود.
ریسک ابتلای کودک به دیابت نوع یک در صورتی که مادر قبل از ۱۱ سالگی به دیابت مبتلا شده باشد، دو برابر می شود. و اگر هر دو والد به دیابت نوع یک مبتلا باشند، ریسک ابتلای فرزندشان چیزی حدود ۱ به ۱۰ تا ۱ به ۴ خواهد بود.
البته یک استثناء در مورد این عدد و رقم ها وجود دارد. از هر ۷ فرد مبتلا به دیابت نوع یک، ۱ نفر دچار شرایطی است که تحت عنوان سندرم خودایمنی پلی گلاندولار شناخته می شود. در کنار دیابت، مبتلایان به این سندرم دچار اختلال تیروئید نیز هستند و غده آدرنالشان به درستی کار نمی کند. بعضی از مبتلایان نیز دچار اختلال در سیستم ایمنی بدن هستند. اگر مبتلا به سندرم خودایمنی پلی گلاندولار باشید، ریسک ابتلای فرزندتان به این سندرم و دیابت نوع یک، ۱ به ۲ است.

منبع

مستانه تابش

مستانه تابش یک مشاور تغذیه و رژیم‌درمانی و ورزش تمام‌وقت و یک نویسنده نیمه‌وقت در حوزه سلامتی، تغذیه و چاقی است. او بیشتر از 10 سال است که در زمینه چاقی، چاقی مفرط و دیابت فعالیت می‌کند و در حال حاضر در حال اتمام دوره دکتری تخصصی خود در زمینه فیزیولوژی و تغذیه ورزشی است. طرفدار این ایده است که برای کنترل قند خون محدود لازم نیست، «هوشمندانه خوردن» چاره کار است! عاشق دوچرخه‌سواری و گل و گیاه است و در زمان‌های آزادش سعی می‌کند با نوشتن در دنیای مجازی به بعضی از شایعه‌هایی تغذیه‌ای که خیلی‌ها باورشان دارند، پاسخ بدهد.

مشاهده همه مطالب

افزودن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *