دیابت چه ارتباطی با سکته ی مغزی دارد؟

دیابت موجب افزایش خطر سکته ی مغزی می شود، و بزرگسالان مبتلا به دیابت ۱٫۵ برابر بیشتر از افراد غیر دیابتی در معرض بستری شدن به دلیل سکته ی مغزی هستند.

سکته مغزی چیست؟

سکته ی مغزی هنگامی رخ می دهد که خون رسانی در قسمتی از مغز به طور ناگهانی قطع می شود و در این حالت بافت مغزی می تواند آسیب ببیند. بیشتر سکته های مغزی به این دلیل رخ می دهند که یک لخته خون سبب انسداد رگ خونی در گردن و یا مغز می شود. سکته ی مغزی می تواند باعث مشکلات حرکتی، درد، بی حسی و مشکلاتی مربوط به فکر کردن، یاد آوری و یا صحبت کردن شود. برخی از افراد همچنین مشکلاتی از قبیل مسائل احساسی مانند افسردگی پس از سکته ی مغزی را نیز تجربه می کنند.

چگونه می توانیم بدانیم که آیا در معرض خطر ابتلا به سکته ی مغزی هستیم؟

داشتن دیابت خطر ابتلا به سکته ی مغزی را افزایش می دهد.
اما شما بیشتر در خطر خواهید بود اگر:

• بالای ۵۵ سال سن داشته باشید.
• شما قبلا یک سکته ی مغزی و یا یک حمله ی ایسکمیک گذرا را پشت سر گذاشته باشید.
• در خانواده شما سابقه ی سکته ی مغزی و یا TIA وجود داشته باشد.
• بیماری قلبی داشته باشید.
• فشار خون بالایی داشته باشید.
• اضافه وزن داشته باشید.
• سطح کلسترول بد (LDL) بالا و یا کلسترول خوب(HDL) پایین داشته باشید.
• سیگار می کشید.

چگونه می توانیم خطر ابتلا به سکته ی مغزی را کاهش دهیم؟

شما نمی توانید برخی از فاکتورهایی که موجب سکته ی مغزی می شوند را تغییر دهید. اما خوشبختانه می توانید با مدیریت کردن برخی موارد دیگر مانند فشار خون و کلسترول بالا از طریق تغذیه ی سالم و انجام فعالیت های فیزیکی منظم و در صورت لزوم استفاده از دارو، شانس ابتلا به سکته ی مغزی را کاهش دهید. همچنین اگر شما سیگار می کشید باید آن را ترک کنید. هر اقدامی در جهت افزایش سلامتی می تواند خطر ابتلا به سکته ی مغزی را کاهش دهد.

علائم هشدار دهنده ی سکته ی مغزی چیست؟

علائم سکته ی مغزی خود به سرعت گسترش میابد و شامل موارد زیر می باشد:
• ضعف و بی حسی در یک طرف از بدن.
• گیجی ناگهانی و مشکل ادراکی.
• اختلال در صحبت کردن.
• اختلال در راه رفتن، از دست دادن تعادل و سر گیجه.
• اختلال در دیدن با یک چشم و یا هر دوچشم.
• دچار دوبینی شدن.
• سر درد شدید.

اگر شما دچار هر کدام از علائم فوق شدید، با اورژانس تماس بگیرید: معالجه و درمان به موقع میتواند مانع صدمات جدی و دائمی بر روی مغز شود.
علائم سکته ی مغزی را با اعضای خانواده و دوستان خود در میان بگذارید. مطمئن شوید که آنها لزوم و اهمیت تماس با اورژانس را درک کرده و فهمیده باشند.
اگر جریان خون در یکی از عروق مغز شما به مدت کوتاهی مسدود شده باشد، شما ممکن است یک یا برخی از علائم هشدار دهنده فوق را به طور موقت تجربه کرده باشید و این بدان معناست که شما سکته خفیف مغزی(TIA) داشته اید.

سکته ی مغزی چگونه شناسایی می شود؟

برخی معاینات و آزمایشات به تشخیص سکته ی مغزی کمک می کند:

• پزشک معالج شما برخی تغییرات در مورد نحوه ی عملکرد بدن را مورد بررسی و معاینه قرار می دهد، مثلا توانایی شما در حرکت دادن دست ها و پاهایتان را می سنجد. دکتر همچنین می تواند عملکرد مغز مانند توانایی شما در خواندن و یا نوشتن و یا توصیف یک تصویر را مورد بررسی قرار دهد.
• تست CT و MRI می تواند تصاویری از مغز ارایه دهد.
• ECG (الکتروکاردیوگرام یا نوار قلب) اطلاعاتی درباره ی ضربان قلب و ریتم آن ارائه می دهد
• سونوگرافی می تواند مشکلات شریان های خون رسان مغز را نشان دهد.
• تصویر برداری از شریانها

راههای درمانی سکته مغزی چیست؟

داروهای تجزیه کننده لخته ی خون :

داروهای تجزیه کننده لخته خون باید بلافاصله در ساعت های اولیه بعد از سکته ی مغزی مورد استفاده قرار گیرد تا میزان آسیب را به حداقل برساند. به همین خاطر است که اهمیت دارد تا در صورت مشاهده علائم هر چه زودتر به اورژانس زنگ بزنید.
ممکن است برای رفع انسداد رگها نیاز به جراحی داشته باشید.

معالجات و مراقبت های بلند مدت بعد از سکته مغزی چیست؟

مراقبتهای پس از سکته مغزی شامل تمرین برای برگرداندن عملکرد و بازیابی مهارتها می باشد. این بازتوانی ممکن است شامل درمان جسمی، شغلی، گفتار درمانی و همچنین مشاوره های روانشناسی باشد.
همچنین به منظور جلوگیری از حملات بعدی، توصیه می شود بیمار مواردی نظیر ترک سیگار، تغذیه سالم، فعالیت های فیزیکی، استفاده از دارو برای کنترل قند خون، فشار خون و سطح کلسترول را رعایت نماید.