از دهه های گذشته، شواهد نشان می دهد که نظارت منظم بر میزان گلوکز برای مدیریت موثر دیابت بسیار مهم است، به خصوص برای آن دسته از افراد که انسولین مصرف می کنند.
دانستن میزان گلوکز به شما در چگونگی مدیریت و کنترل آن کمک کرده و در نتیجه به صورت بالقوه خطر ابتلا به مشکلات جدی در درازمدت را کاهش میدهد.

آزمایش گلوکز در سال ۱۹۲۵ شروع شد، زمانی که هشت قطره ادرار در یک لوله آزمایش با ۶ سی سی محلول بنیدکت مخلوط شد و به مدت پنج دقیقه در آب جوش قرار داده شد. رنگ مایع نشان می دهد که مقدار قند خون چه میزان بالا است.

در اواخر دهه ۱۹۴۰ بهبود چشمگیری در این روش خام با معرفی آزمایش ادرار “غرق شدگی و خواندن” (Clinistix) مشاهده شد، که امکان نظارت فوری بر سطح گلوکز خون را فراهم می کرد.

با این حال، آزمایش گلوکز ادرار کامل نیست. گلوکز معمولا در ادرار تشخیص داده نمی شود تا زمانی که سطح کاملا بالا رود و همچنین نتایج آزمایش ها نشان دهنده میزان گلوکز در زمان تولید ادرار توسط کلیه ها است، که ممکن است چندین ساعت پیش باشد. آزمایش ادرار نیز نمی تواند تشخیص دهد که آیا سطح گلوکز در حال کاهش است – که به طور بالقوه یک نقص محسوب می شود.

در دهه ۱۹۶۰ اولین نوار برای آزمایش گلوکز خون مورد استفاده قرار گرفت. یک قطره خون بر روی نوار کاغذ به مدت ۱ دقیقه گذاشته شد و سپس شسته شد. مقایسه رنگ به سایه ها بر روی یک نمودار، نشانه ای از میزان قند خون را نشان می دهد. این به دلیل تفسیر رنگ اغلب نادرست بود و صحنه ای برای توسعه دستگاه های نظارت بر قند خون تعیین شد که به علت فقدان محصولات خودآزمایشی در دسترس مصرف کننده بود.

در طول سالهای ۱۹۷۸-۱۹۸۰ (که در آن، جهان شاهد ورود نخستین نوزاد آزمایشگاهی، انتخاب اولین نخست وزیر زن انگلیس، ترور جان لنون در نیویورک و تحریم بین المللی المپیک تابستانی شوروی بود) افراد مبتلا به دیابت (برای اولین بار) مصرف کننده های مانیتورینگ گلوکز خون قابل حمل در خانه بودند . نام Ames Eyetone، اولین دستگاه مانیتورینگ خانگی حدود چهار پوند (۱٫۸ کیلوگرم) وزن داشت و دارای ۷ اینچ (۱۸ سانتیمتر) ارتفاع بود. این دستگاه برای کارکرد نیاز به اتصال به برق داشت و از نظر ظاهری مشابه وسایل علمی تخیلی در آن زمان است. با این وجود امکان دریافت نتایج در یک دقیقه را فراهم می آورد.

پس از آن، همه چیز به سرعت حرکت کرد. اولین مدل هایی که از نظر اندازه بزرگ، از نظر سرعت، دقت ، قابلیت اطمینان و سهولت در استفاده (کمتر تهاجمی، حجم کمتر خون مورد نیاز، بدون نیاز به کالیبراسیون) شرایط مناسبی نداشتند به میزان قابل توجهی بهبود یافتند – بسیاری از آنها در حال حاضر کوچکتر از بسیاری از تلفن های همراه بوده ، که به کاربراجازه به راحتی تست را به انجام رساند.

در سال ۱۹۷۵، اولین حسگرهای سنسوری گلوکز به بازار عرضه شد. در اواخر ۱۹۹۰s / اوایل ۲۰۰۰s، نظارت مداوم بر قند خون (CGM) ورود خود را به بازار آغاز نمود. به جای اندازه گیری قند خون در یک زمان بخصوص، CGM (که شامل یک سنسور یکبار مصرف کوچک است که درست زیر پوست قرار دارد و به صورت بی سیم، داده ها را به گیرنده منتقل می کند) سطح گلوکز را به صورت دانمی و ۲۴ ساعته نگه می دارد. در این روش در واقع نمونه برداری گلوکزاز مایع بینابینی (مایع بین سلول ها) صورت می پذیرد، بنابراین کالیبراسیون با سطح خون باید با فواصل منظم انجام شود.

اکنون شرکت های زیادی در زمینه ی پایش و نظارت مداوم قند خون فعالیت دارند و از آن جمله میتوان شرکت Abbot را نام برد که با محصول Freestyle Libre با نظارت بر گلوکزبه طور مداوم و ۲۴ ساعته از طریق سنسور باعث حذف تست انگشتی در بیماران دیابتی شده است.

بی تردید در سال های آتی بهبود بیشتری در تکنیک های نظارت بر گلوکز وجود خواهد داشت.

منبع

افزودن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *